Helios: tarayıcıda fotoğraf ve RAW düzenleyici

Helios, sıradan bir web sayfası gibi tarayıcıda açtığınız bir fotoğraf düzenleyicidir. Program kurmazsınız, hesap açmazsınız ve kaydetmek için ödeme yapmazsınız. Her kayıt yeni bir dosya oluşturduğu için orijinal fotoğraf olduğu gibi kalır.

Helios’ta fazla karanlık bir fotoğrafı aydınlatır, patlamak üzere olan gökyüzünü koyulaştırır, sarı veya mavi renk kaymasını giderirsiniz. Fotoğrafı kırpar, eğri ufku düzeltir, keskinleştirir ve gürültüyü azaltırsınız. 100 hazır filtre arasından seçebilir, kendi görünümünüzü de filtre olarak kaydedebilirsiniz. Bir düğün veya bir tatil gibi aynı çekimden gelen fotoğraflara tek fotoğrafta belirlediğiniz ayarları topluca uygular, sonunda hepsini e-posta, web sitesi veya sosyal medya boyutunda tek seferde kaydedersiniz.

Düzenleyici, bu sayfanın üstündeki Helios’u aç düğmesiyle tam ekran açılır. Düzenleyicinin sol üst köşesindeki Arteon logosu ve Helios yazısı düzenleyiciyi kapatıp bu sayfaya döner; düzenleyiciyi düğmeyle açtıysanız tarayıcının Geri düğmesi de aynı işi yapar. Reklamlar yalnızca düzenleyicinin sağ kenarındaki ayrı bir sütunda, telefonda ve diğer küçük ekranlarda ise en alttaki ince şeritte durur, bu yüzden fotoğrafı ve düğmeleri örtmez.

RAW, sensörden gelen sayısal verilerin JPEG veya TIFF’e dönüştürülmeden doğrudan belleğe yazılmasıyla oluşan biçimdir[1]. Ham bilgileri içerdiği için JPEG’ten çok daha fazla yer kaplar ve çekimden sonra bazı ayarları, adeta geriye dönerek düzeltmenize izin verir[1]. RAW dosyaları kanal başına 12 veya 14 bitlik parlaklık bilgisi taşır, yaygın 8 bitlik dosyalarda ise kanal başına 256 ton vardır[2]. Bu yüzden RAW’dan aynı fotoğrafı farklı beyaz dengesiyle istediğiniz kadar yeniden çıkarabilirsiniz, JPG’den ise sıkıştırmada kaybolan veriyi geri getiremezsiniz.

Her üreticinin kendi biçimi vardır: Sony ARW, Canon CR2, Nikon NEF, Olympus ORF, Fujifilm RAF, Panasonic RW2 uzantısını kullanır[1]. Yeni Canon makineleri CR3 dosyası da kaydeder. Bu kadar çok biçimin yol açtığı uyumluluk sorunlarına karşı Adobe, belirtimlerini herkese açtığı DNG biçimini sunmuştur[1]. Google Pixel ve Samsung Galaxy gibi telefonlar da RAW’ı DNG olarak kaydeder. Çoğu RAW dosyasında, makinenin ekranında önizleme için kullanılan tam boyutlu bir JPEG de bulunur[2]. Helios bu önizlemeden yararlanır: fotoğraf yaklaşık 0,2–0,3 saniyede görünür, düzenleme ise düzenleyici dosyanın tamamını işlediğinde başlar.

HEIC, iPhone 7 ve sonraki modellerin, iPad’in 6. nesil ve sonraki modellerinin fotoğrafları kaydettiği biçimdir[3]. İçinde JPG gibi bitmiş bir fotoğraf vardır, RAW gibi sensörün ham verisi değil. iPhone’un fotoğrafları JPG olarak kaydetmesini istiyorsanız Ayarlar’ı açın, Kamera’ya dokunun, ardından Biçimler’e ve En Uyumlu’ya dokunun[3].

Fotoğrafları aç’a tıkladıktan sonra dosya seçme penceresinde birden çok fotoğrafı işaretleyin veya bütün seriyi düzenleyicinin üzerine sürükleyin. Boş düzenleyicide Fotoğrafları buraya bırakın yazar, sürükleme sırasında ise Fotoğraf eklemek için bırakın görünür. Sonradan dosya eklemek için alttaki küçük resim şeridinin sonundaki artı karosunu (Fotoğraf ekle) kullanırsınız.

Seçtiğiniz bütün fotoğraflar, hâlâ açılmakta olanlar da dahil, seçim sırasıyla hemen şeride dizilir; şeridin yanında Fotoğraflar açılıyor: 3/10 gibi bir ilerleme görünür. Düzenleyici, işlemci çekirdeği sayısına ve belleğe göre aynı anda en fazla üç fotoğraf açar. Sırada bekleyen bir fotoğrafa tıklarsanız sıradaki olarak o açılır, bekleyen bir fotoğrafı kapatırsanız açılması durur. RAW dosyalarının küçük resimleri makinenin kaydettiği önizlemelerden oluşur, bu yüzden şerit, bütün seri açılmadan birkaç saniyede dolar. Ölçümümüzde 800 × 600 px boyutunda 200 fotoğraflık bir seri 35 saniyede açıldı ve sayfa tıklamalara hep yanıt verdi.

Küçük resmin sağ alt köşesindeki nokta, değişikliklerinizi almış bir fotoğrafı gösterir. Sağ üst köşedeki çarpı, görüntülenen fotoğrafta ve fareyle üzerine geldiğiniz diğerlerinde görünür ve fotoğrafı kapatır. Kapatılan fotoğraf tarayıcıda kaydedilen çalışmadan da silinir, diskinizdeki dosya ise olduğu gibi kalır.

Animasyonlu GIF, WebP veya PNG ve çok sayfalı TIFF ilk kare veya sayfada açılır. Histogramın altında o zaman Kare 1/12 veya Sayfa 1/5 satırı ve bütün kareleri küçük resim olarak gösteren Kare seç ya da Sayfa seç düğmesi belirir. Her seferinde bir kare veya sayfayı düzenleyip animasyonsuz, normal bir fotoğraf olarak kaydedersiniz; kare veya sayfa numarası dosya adına girer, örneğin tarama-sayfa-2-helios.png.

Fotoğraf yüklenir yüklenmez sağdaki Işık bölümü açıktır. En kolayı Otomatik düğmesiyle başlamaktır: düzenleyici ışığı bu fotoğrafa göre ayarlar, siz de sonra her kaydırıcıyı düzeltirsiniz. Düğme karanlık fotoğrafı aydınlatır, ama patlaması olmayan aydınlık bir fotoğrafı koyulaştırmaz ve parlak yerlerin patlamamasına da dikkat eder.

• Pozlama bütün fotoğrafı tek seferde aydınlatır veya koyulaştırır, −5 ile +5 arasında. Fotoğraf sadece fazla karanlık veya fazla aydınlıksa ilk kullanacağınız kaydırıcıdır.
• Kontrast fotoğrafın açık ve koyu bölümleri arasındaki farkı artırır veya azaltır.
• Vurgular kaydırıcısı yalnızca parlak bölümlere etki eder. Sola çekildiğinde, fotoğrafın geri kalanını koyulaştırmadan parlak gökyüzünü veya pencereyi koyulaştırır.
• Gölgeler kaydırıcısı yalnızca koyu bölümlere etki eder. Sağa çekildiğinde, ışığa karşı çekilmiş bir fotoğraftaki yüzü veya binayı aydınlatır.
• Beyazlar ve Siyahlar fotoğrafın en açık ve en koyu noktalarını belirler. Düzeltmelerden sonra fotoğraf gri ve düz göründüğünde işe yarar.

Bu bölümdeki diğer kaydırıcıların aralığı −100 ile +100’dür ve hepsi sıfırdan başlar. Her kaydırıcının yanında, virgülle veya noktayla tam değeri yazabileceğiniz bir sayı alanı vardır. Enter girdiğiniz değeri onaylar, Esc iptal eder. Aralık dışındaki bir sayıyı düzenleyici en yakın sınıra çevirir, örneğin Pozlama alanındaki 7 değerini 5 yapar; harfler veya boş alan önceki değeri geri getirir. Kaydırıcıya çift tıklamak onu sıfıra döndürür, Sıfırla düğmesi bütün bölümü sıfırlar, Orijinale dön ise fotoğraftaki bütün değişiklikleri geri alır.

Helios RAW dosyalarını kanal başına 16 bitle açar. Normal işlemede tamamen beyaz çıkan en parlak yerler o zaman verilerde parlaklık payı olarak kalır ve Pozlama, Vurgular ile Beyazlar kaydırıcıları bu payı kırpmadan kullanır. Bu sayede sola çekilen Vurgular kaydırıcısı, 8 bitte tek düze gri bir lekeye dönüşecek en parlak yerlerde ayrıntıyı geri getirir. Bu, yalnızca işleme sırasındaki aydınlatmanın beyazın üstüne ittiği yerler için geçerlidir. Işığı daha makinenin sensörü kırptıysa dosyada ayrıntı yoktur; düzenleyici onu geri getiremez, ama böyle yerlerdeki mor renk tonunu giderir. Az belleği olan bir cihazda çok büyük bir fotoğraf kanal başına 8 bitle açılır ve düzenleyici bunu bir kez mesajla bildirir. JPG, PNG, TIFF ve diğer biçimleri Helios kanal başına 8 bitle düzenler.

Bütün fotoğrafa yayılan sarı, turuncu veya mavi ton, fotoğrafın çekildiği ışığın renginden gelir. Renk dengesi, fotoğraftaki kırmızı, yeşil ve mavi yoğunluklarının oranını ayarlayarak özellikle beyaz ve gri gibi nötr renklerin doğru görünmesini sağlar[5]. Renk bölümünde bunu üç yolla yaparsınız:

• Otomatik düğmesi beyaz dengesini bu fotoğrafa göre ayarlar; fotoğrafta ahşabın kahvesi veya gün batımının turuncusu gibi güçlü bir renk baskınsa bu rengin çoğunu korur.
• Damlalık: tıklayın, sonra fotoğrafta gerçekte beyaz veya gri olan bir şeye, örneğin bir kâğıda, duvara veya buluta tıklayın. Düzenleyici renk kaymasını giderir; Esc tuşu damlalığı bitirir. Tıkladığınız yer fazla karanlıksa veya beyaz patlamışsa düzenleyici başka bir açık gri nokta ister.
• Sıcaklık ve Renk Tonu kaydırıcıları: Sıcaklık renkleri mavi ile sarı arasında, Renk Tonu ise yeşil ile macenta arasında kaydırır.

Canlılık ve Doygunluk kaydırıcıları renklerin gücünü değiştirir. Doygunluk bütün renkleri eşit güçlendirir. Canlılık soluk renkleri zaten yoğun olanlardan daha çok güçlendirir, ten renklerini ise daha az; bu yüzden yüzler onunla doğal kalır.

Renk Karıştırıcısı yalnızca seçtiğiniz rengi değiştirir, fotoğrafın geri kalanına dokunmaz. Bölümün üstünde neyi değiştireceğinizi seçersiniz: Ton rengin tonunu kaydırır, Doygunluk gücünü değiştirir, Parlaklık onu açar veya koyulaştırır. Altında her renk bandı için bir tane olmak üzere sekiz kaydırıcı vardır: Kırmızı, Turuncu, Sarı, Yeşil, Turkuaz, Mavi, Mor ve Macenta. Gökyüzünü daha lacivert yapmak için Parlaklık’ı seçip Mavi kaydırıcısını sola çekin. Çimeni daha az parlak yapmak için Doygunluk’u seçip Yeşil’i sola çekin.

Aynı bölümdeki Siyah beyaz anahtarı fotoğrafı siyah beyaza çevirir. O zaman parlaklık kaydırıcıları her rengin ne kadar açık çıkacağını belirler: Mavi bandını koyulaştırmak daha koyu bir gökyüzü, Turuncu bandını açmak ise portrede daha açık bir ten verir.

Ayrıntı bölümünde dört kaydırıcı vardır. Keskinleştirme kenarları belirginleştirir, Gürültü Azaltma ise loş ışıkta çekilen fotoğraflardaki ince grenliliği yumuşatır; ikisi de 0 ile 100 arasında çalışır. Doku ten, kumaş veya ağaç kabuğu gibi ince ayrıntıları güçlendirir ya da yumuşatır. Netlik orta tonlardaki büyük şekillerin kontrastını değiştirir, bu yüzden fotoğraf daha belirgin veya daha yumuşak görünür.

Keskinleştirme ve gürültü azaltma orijinalin pikselleri üzerinde çalıştığı için bütün fotoğrafın küçültülmüş önizlemesinde kaydedilen dosyadan farklı görünür. Etkilerini en iyi, fotoğrafın bir pikselini ekranın bir pikselinde gösteren %100 yakınlaştırmada değerlendirirsiniz.

Yakınlaştırma düğmeleri fotoğrafın sağ alt köşesindedir. Sığdır bütün fotoğrafı ekranda gösterir, %100 ise tam çözünürlüğün gerçek piksellerini. Z tuşu bu iki görünüm arasında geçiş yapar. Yakınlaştır ve Uzaklaştır düğmeleri ile + ve - tuşları yakınlaştırmayı bir kademe değiştirir: %25, %50, %100, %200, %400 veya %800. Fareyle daha hızlıdır: fotoğrafa tıklamak bütün fotoğraf ile tıkladığınız yerde %100 yakınlaştırma arasında geçiş yapar, sürüklemek ise yakınlaştırılmış fotoğrafı kaydırır. Ctrl (Mac’te Cmd) basılıyken fare tekerleği ve dokunmatik yüzeyde iki parmağı açmak imlecin altında yakınlaştırır; tek başına tekerlek veya dokunmatik yüzeyde iki parmakla kaydırmak yakınlaştırılmış fotoğrafı kaydırır. %100’deki önizleme kaydedilen dosyayla örtüşür: otomatik testimiz ikisini farklı ayarlarda, 16 bitle açılan RAW dosyalarında da piksel piksel karşılaştırır ve 255 olası parlaklık düzeyinden 2’den büyük fark bulmaz. Fotoğraf döndürüldükten sonra keskin kenarlarda fark 3 düzeye çıkar.

Efektler bölümündeki Vinyet kaydırıcısı sola çekildiğinde kadrajın kenarlarını koyulaştırır, sağa çekildiğinde aydınlatır. Kenarlar koyulaşınca bakış fotoğrafın ortasına toplanır. Vinyet açıkken Boyut, Yumuşaklık, Yuvarlaklık, Yatay konum ve Dikey konum kaydırıcıları da belirir. Vinyetin ortasını fotoğraftaki Vinyet merkezi noktasını sürükleyerek veya klavyenin ok tuşlarıyla da taşıyabilirsiniz. Aynı bölümdeki Gren kaydırıcısı, filmden basılmış bir fotoğraftaki gibi ince bir gren ekler.

Renk Derecelendirme bölümü, fotoğrafın parlaklığını değiştirmeden gölgelere ve vurgulara renk tonu verir. Gölge rengi ve Vurgu rengi kaydırıcılarıyla tonu, Gölge doygunluğu ve Vurgu doygunluğu ile gücünü seçersiniz; Denge ise gölgeler ile vurgular arasındaki sınırı kaydırır. Başlangıçta gölge rengi soğuk mavide, vurgu rengi sıcak turuncuda durur, bu yüzden iki doygunluğu artırmanız soğuk gölgeler ve sıcak vurgulardan oluşan sinematik karşıtlık için yeter. Gölge rengi ten tonlarını daha az boyar, bu yüzden gölgedeki yüzün rengi arka plandan daha az değişir.

Sağdaki bölümlerin üstünde, en koyudan (solda) en açığa (sağda) piksel sayısını gösteren Histogram durur. Her kaydırıcı hareketinde anında değişir. Fotoğrafın en az %0,1’i patladığında, yani orada en az bir renk en üst değere ulaşıp ayrıntılar kaybolduğunda, histogramın altında örneğin Patlamış: %2,4 yazısı belirir.

Histogram yazısının yanındaki simge olan Patlamaları göster düğmesi (J tuşu) patlamış yerleri kırmızıyla, tamamen siyah yerleri maviyle işaretler. Böylece fotoğrafı aydınlattıktan sonra bulutlardaki veya beyaz gömlekteki ayrıntıların kaybolup kaybolmadığını hemen görürsünüz. Sonucu orijinalle karşılaştırmak için üst çubuktaki Orijinal düğmesini veya \ tuşunu basılı tutun; bıraktığınızda kendi sürümünüz geri gelir.

Üst çubukta Orijinal düğmesinin yanındaki Önce ve sonra’ya tıklayın veya Y tuşuna basın. Önizlemede dikey bir çizgi belirir: solunda değişmemiş fotoğraf, sağında düzeltmelerinizle fotoğraf görünür. Üst köşelerde Önce ve Sonra etiketleri durur.

Çizgiyi fareyle veya parmakla sürüklersiniz. Klavyeden Tab tuşuyla çizginin tutamacına, yani Önce ve sonra ayırıcısı kaydırıcısına geçin ve çizgiyi ok tuşlarıyla kaydırın; ok tuşları o sırada fotoğraf değiştirmez. Fotoğrafı yakınlaştırdığınızda, kaydırdığınızda veya sonrakine geçtiğinizde, yataydan dikeye geçseniz bile çizgi ekranın aynı yerinde kalır. Çizginin iki yanında kırpma ve düzeltme aynıdır.

Kırp modunda karşılaştırma kapalıdır: düğme etkin değildir, Y tuşu da bir şey yapmaz. Düzenlemeye dönünce çizgi geri gelir. Karşılaştırma açıkken bile basılı tutulan Orijinal bütün fotoğrafı değişmemiş gösterir; karşılaştırmayı Önce ve sonra’ya yeniden tıklayarak veya Y tuşuyla kapatırsınız. Karşılaştırma fotoğrafta hiçbir şeyi değiştirmez, bu yüzden kaydedilen dosya ve histogram onu dikkate almaz. Aynı nedenle, başka bir sekmede açılmış çalışmayı yalnızca görüntüleyen sekmede de çalışır.

640 px’ten dar ekranlarda Orijinal, Önce ve sonra ve Kaydet düğmeleri yalnızca simge olarak görünür, bu yüzden çubuk 360 px genişlikten itibaren kaydırmadan sığar. Ekran okuyucu düğmelerin adlarını okur.

Üst çubuktaki Geri al düğmesi veya Ctrl+Z son değişikliği geri alır, Yinele veya Ctrl+Shift+Z (ya da Ctrl+Y) onu geri getirir.

Solda, Filtreler sekmesinin yanındaki Geçmiş paneli her adımı anlaşılır bir adla, en yenisi en üstte olmak üzere gösterir, örneğin Pozlama +0,50, Kırpma veya Filtre: Yaz. Herhangi bir adıma tıklamak fotoğrafı o andaki hâline döndürür. Aynı kaydırıcının 1,5 saniye içindeki ardışık hareketleri tek adımda birleşir, bu yüzden geçmiş küçük düzeltmelerle dolmaz. Geçmiş 200 adım tutar, sekmeyi kapattıktan sonra ise en fazla 100 adım kalır: ilk adım Açılış ve son 99 adım.

Soldaki Filtreler panelinde on iki kategoride 100 filtre vardır: Temel (6), Renk (10), Portre (7), Manzara (7), Siyah beyaz (11), Film (10), Vintage ve retro (11), Sinematik (10), Gece ve şehir (5), Neon ve fütüristik (10), Sanatsal (8) ve Rüya gibi (5). Her kategorinin, fotoğrafınızı o kategorinin bir filtresiyle gösteren küçük resimli bir karosu vardır. Karoya tıklamak kategoriyi açar, Tüm kategoriler düğmesi veya Esc tuşu listeye döner. Filtre küçük resimleri sizin fotoğrafınızdan hesaplanır; bir filtrenin üzerine gelmek, hiçbir şey değişmeden onu büyük önizlemede gösterir. Tıklamak filtreyi uygular. Her filtre önce ışığı ve beyaz dengesini Işık ve Renk bölümlerindeki Otomatik düğmeleri gibi ayarlar, sonra kendi karakterini ekler. Hazır bir filtre fotoğrafın bir kısmını patlatacaksa düzenleyici Beyazlar kaydırıcısını, gerekirse Pozlama’yı da yalnızca gerektiği kadar sola çeker. Filtre gücü kaydırıcısı filtreyi %0 ile %150 arasında zayıflatır veya güçlendirir.

Neon ve fütüristik ile Sanatsal kategorilerindeki filtreler fotoğrafın görünümünü büyük ölçüde değiştirir. Bunların ve birkaç başka kategorinin bazı filtreleri, kaydırıcılarla ayarlayamayacağınız bir efekt ekler: örneğin renkleri termal kameradaki gibi değiştirir, parlak yerlerin çevresine ışıma ekler, kenarlar boyunca kırmızı ve mavi saçaklar veya eski bir televizyon ekranındaki gibi yatay çizgiler oluşturur. O zaman Renk Derecelendirme bölümünde bu efekti hatırlatan bir not durur, bölümün Sıfırla düğmesi de efekti renk derecelendirmeyle birlikte kaldırır.

Kendi görünümünüzü Mevcut görünümü filtre olarak kaydet düğmesiyle kaydedersiniz. Yeni filtre penceresi açılır: Filtre adı alanına bir ad yazıp Filtreyi kaydet’e tıklayın. Filtre ışığı, rengi, Doku ve Netlik kaydırıcılarını, renk derecelendirmesini, efektleri ve renk karıştırıcısını hatırlar; keskinleştirme, gürültü azaltma ve kırpma her fotoğrafta ayrı kalır. Kendi filtreleriniz Filtrelerim kategorisinde durur, bir filtrenin yanındaki çöp kutusu simgesi (… filtresini sil) onu listeden kaldırır. Filtrelerimi indir düğmesi filtreleri bir dosyaya kaydeder, Filtreleri dosyadan yükle ise onları başka bir bilgisayarda veya tarayıcıda geri getirir. Gizli pencere kapanınca sitelerin verilerini siler, bu yüzden orada kaydedilen bir filtre, önce dosyaya indirmezseniz pencereyle birlikte kaybolur.

Fotoğraflarınız tarayıcının dışına çıkmaz. Helios onları cihazınızda açar, düzenler ve kaydeder; hiçbir dosya, bir an için bile, sunucuya gitmez.

Makine ve telefon fotoğrafa Exif verilerini yazar. Bu veriler arasında cihaz modeli ve üreticisi, diyafram, tarih, saat ve konum bulunur[6]. Exif verileri çoğu zaman, dosyanın üretildiği yeri veya saati gizlemek için silinir[6]. Kaydetme penceresindeki Makine verisini koru (konumsuz) seçeneği baştan açıktır. Makine modelini, objektifi, tarihi ve çekim ayarlarını yeni dosyaya aktarır; GPS konumunu, makine ve objektifin seri numaralarını ve makine üreticisinin kaydettiği verileri (MakerNote) ise her zaman siler. Bu seçeneği kapattığınızda kaydedilen dosyada makine verisi ve GPS konumu bulunmaz.

Fotoğrafı başkasına göndermeden önce yalnızca konumunu silmek istiyorsanız onu Helios’ta açıp hiçbir şey değiştirmeden kaydedin. Yeni dosyada tarih ve makine ayarları kalır, ama GPS koordinatları olmaz. JPG fotoğraf bu sırada Tam kalite hedefinde %95 kaliteyle yeniden kaydedilir; her ayrıntı sizin için önemliyse PNG veya TIFF biçimini seçin.

Helios çalışmanızı ayrı bir düğme olmadan kendisi kaydeder. Her değişiklikten yaklaşık 0,3 saniye sonra fotoğrafın ayarları tarayıcınızdaki bir veritabanına (IndexedDB) gider; kaydedilmeyi bekleyenleri ise düzenleyici, sekmeyi kapattığınız veya başka bir sekmeye geçtiğiniz anda kaydeder. Ayarlarla birlikte her açık dosyanın bir kopyasını da tutar, çünkü kopya olmadan sekmeyi kapattıktan sonra düzenlemeye dönülemezdi. Veritabanı bu cihazdaki bu tarayıcıya aittir: hiçbir şey sunucuya gitmez, başka bir tarayıcı veya bilgisayar da onu göremez.

Aynı tarayıcıda Helios’a döndüğünüzde boş düzenleyici, fotoğraf sayısını ve son değişikliğin tarihini gösteren Çalışmaya devam et ekranını açar. Çalışmaya devam et düğmesi bu fotoğrafları aynı sırada, ayarları ve geçmişleriyle açar; Baştan başla ise kaydedilen çalışmayı siler. Bunun yerine hemen yeni fotoğraflar açarsanız aynı bilgi iki düğmesiyle birlikte fotoğrafın üstündeki şeritte kalır. Baştan başla o zaman yalnızca eski çalışmayı siler, az önce açtığınız fotoğraflar kalır.

Veritabanında her fotoğraf için ayarların iki kopyası vardır: şimdiki ve son kayıttan önceki. Son kayıt, örneğin kayıt sırasında elektrik kesildiği için bozuk çıkarsa düzenleyici biraz önceki sürüme döner ve bunu bir mesajla söyler. Tarayıcı çalışırken sitenin verilerini silerse düzenleyici veritabanını yeniden kurar ve açık fotoğrafları bir kez daha kaydeder.

Kaydedilen çalışma, sitenin verilerini silene kadar tarayıcıda kalır. İstisna Safari’dir: tarayıcının kullanıldığı son 7 günde hiç tıklama veya dokunma olmayan sitelerin betikle oluşturulmuş verilerini siler[7], bu yüzden Safari’de ilk fotoğrafta düzenleyici bunu bir kez hatırlatır. Gizli pencere kapanınca sitelerin verilerini siler, bu yüzden böyle bir pencerede yapılan çalışma pencereyle birlikte kaybolur.

İlk fotoğrafta Helios tarayıcıdan kalıcı depolama ister, yani diskte yer azaldığında bu verileri kendiliğinden silmemesini. Firefox o zaman izin isteyen küçük bir pencere gösterir; Safari, Chrome ve Edge ise sormadan, siteyi nasıl kullandığınıza bakarak kendileri karar verir[7]. Bu izin olmadan diskte yeri biten bir tarayıcı önce en uzun süredir kullanılmayan sitelerin verilerini siler[7].

Chrome ve Edge bir siteye diskin %60’ına, Safari yaklaşık %60’ına, kalıcı depolama izni olmayan Firefox ise %10’una kadar yer verir[7]. Büyük bir orijinalin kopyası için yer yetmezse ayarlar kaydedilmeye devam eder ve düzenleyici bunu bir mesajla söyler. Döndüğünüzde bu fotoğrafı adıyla belirtip yeniden açmanızı ister; adı ve boyutu aynı olan dosya düzenlemesini hemen geri alır.

Daha uzun süre saklamak veya başka bir bilgisayara taşımak için ayarları bir dosyaya kaydedin. Üst çubuktaki Ayarları indir düğmesi açık bütün fotoğrafların ayarlarını ve geçmişini bugünün tarihini taşıyan bir dosyaya kaydeder, örneğin helios-ayarlar-2026-11-04.json. Dosyada fotoğrafların adları, dosya boyutları ve ayarları vardır ama fotoğrafların kendisi yoktur, bu yüzden küçüktür. Ayarları yükle onları adı ve dosya boyutu aynı olan açık fotoğraflara geri verir, bu yüzden önce bu fotoğrafları açın. Yüklemeden sonraki mesaj, ayarların kaç fotoğrafa uygulandığını ve dosyadaki hangi fotoğrafların eksik olduğunu söyler.

Her zaman yalnızca bir sekme düzenler, çünkü aynı çalışmayı kaydeden iki sekme birbirinin değişikliklerinin üzerine yazar. Diğer sekme, düzenleyicinin başka bir sekmede açık olduğunu ve burada yalnızca görüntüleyebileceğinizi söyleyen bir mesajı Bu sekmede çalış düğmesiyle birlikte gösterir. Düğme, diğer sekmedeki en son değişiklikle birlikte düzenlemeyi devralır; diğer sekme de o zaman düzenlemeyi başka bir sekmenin devraldığını söyler.

Yalnızca görüntüleyen bir sekmede ayarları, kırpmayı veya filtreyi değiştiremez, ayar dosyası yükleyemezsiniz, ama fotoğrafları diske kaydedebilir ve Önce ve sonra’yı açabilirsiniz. Bu sekmede açtığınız fotoğraflar, düzenleyen sekmeye gider. Düzenleyen sekme kapatıldığında sıradaki sekme düzenlemeyi devralır ve bunu bir mesajla söyler.