Przelicz kod HEX na wartości RGB

Odczytaj kod parami znaków i zamień każdą parę z systemu szesnastkowego na dziesiętny. Pierwsza para to kanał czerwony, druga zielony, trzecia niebieski, a każda wartość mieści się w zakresie od 0 do 255. Kod #3B82F6 rozkłada się na 3B, 82 i F6, co daje rgb(59, 130, 246).

Wzór: R, G i B to kolejne pary znaków kodu odczytane jako liczby szesnastkowe.

Pojedynczą parę policzysz też w pamięci, bo to jedno mnożenie i jedno dodawanie. Pierwszy znak mnożysz przez 16 i dodajesz drugi, przy czym A oznacza 10, B oznacza 11, a F oznacza 15. Dla pary 3B daje to 3 × 16 + 11, czyli 59.

Kilka kodów wraca przy tym przeliczeniu częściej niż inne. Czerń #000000 to rgb(0, 0, 0), biel #FFFFFF to rgb(255, 255, 255), a szarość #808080 to rgb(128, 128, 128) — dokładnie połowa zakresu na każdym kanale.

W drugą stronę rachunek opiera się na tej samej liczbie, z jedną zmianą: kanał dzielisz przez 16, a resztę z dzielenia zapisujesz drugim znakiem pary. Całą zamianę wykona za Ciebie konwerter RGB na HEX.

RGB opisuje kolor trzema liczbami: osobno dla kanału czerwonego, zielonego i niebieskiego, każda w zakresie od 0 do 255. Ekran składa z tych trzech składowych barwę światłem, więc im wyższe liczby, tym jaśniejszy punkt, a trzy wartości maksymalne dają biel[1].

Kod HEX opisuje ten sam kolor krócej. Wartość kanału mieści się w systemie szesnastkowym równo w dwóch znakach, więc cały kolor mieści się w sześciu znakach po krzyżyku.

Na co dzień oba zapisy trafiają w inne miejsca. Kod HEX podaje Figma, panel kolorów w systemie CMS i księga znaku, bo jest krótki i łatwo go przekazać. Wartości RGB wchodzą tam, gdzie kolor trzeba policzyć: w obliczeniach kontrastu WCAG, w zapisie z przezroczystością i w silnikach 3D.

Specyfikacja CSS Color Level 4 dopuszcza cztery długości kodu: trzy, cztery, sześć albo osiem znaków[2]. Zapis trzyznakowy jest skrótem, w którym przeglądarka powtarza każdy znak, więc #123 znaczy tyle samo co #112233. Wersje cztero- i ośmioznakowa dokładają na końcu krycie, gdzie 00 oznacza pełną przezroczystość, a FF pełne krycie.

Obie postacie opisują barwę w przestrzeni sRGB. Standard zaproponowały w 1996 roku Hewlett-Packard i Microsoft, a W3C przyjęło go jako obowiązujący dla HTML i CSS pod oznaczeniem IEC 61966-2-1[3]. Dlatego ten sam kod daje na każdym zgodnym ekranie tę samą barwę.

Wpisz kod do komórki A1, a w trzech sąsiednich komórkach podaj wzory =SZESN.NA.DZIES(FRAGMENT.TEKSTU(A1;2;2)), =SZESN.NA.DZIES(FRAGMENT.TEKSTU(A1;4;2)) oraz =SZESN.NA.DZIES(FRAGMENT.TEKSTU(A1;6;2)). Dla kodu #3B82F6 zwrócą one 59, 130 i 246.

Pierwsza z tych funkcji odczytuje liczbę szesnastkową[4], a druga wycina z kodu kolejne pary znaków. FRAGMENT.TEKSTU przyjmuje komórkę, pozycję pierwszego znaku i liczbę znaków, a ponieważ kod zaczyna się od krzyżyka, kanały stoją na pozycjach 2, 4 i 6.

Skopiowanie tych trzech komórek w dół przelicza całą kolumnę kodów. W wersji angielskiej programu funkcje nazywają się HEX2DEC i MID, a argumenty rozdziela przecinek.