Przelicz kod HEX na cztery farby CMYK

Najpierw zamień kod na trzy liczby, a potem te liczby na cztery udziały farb. Kod #3B82F6 składa się z trzech par znaków: 3B, 82 i F6. Każda para to liczba zapisana szesnastkowo, czyli z cyframi od 0 do 9 i literami od A do F, które oznaczają wartości od 10 do 15. Para 3B daje więc 3 × 16 + 11, czyli 59, para 82 daje 130, a para F6 daje 246.

Wzór: K = 1 − (największy kanał ÷ 255), a C = (1 − R ÷ 255 − K) ÷ (1 − K). Magentę liczysz tak samo z kanału zielonego, a żółty z niebieskiego.

W kodzie #3B82F6 najjaśniejszy jest kanał niebieski. 246 ÷ 255 daje 0,965, więc czerń wychodzi 0,035, czyli 4%. Cyjan wynosi 76%, magenta 47%, a żółty zero, bo to właśnie kanał niebieski wyznaczył czerń. Wynik to cmyk(76%, 47%, 0%, 4%).

Ta sama droga prowadzi przez trzy liczby RGB: pierwszy krok wykonuje konwerter HEX na RGB, drugi konwerter RGB na CMYK. Wartości z księgi znaku zamienisz z powrotem na kod konwerterem CMYK na HEX.

Kod HEX zapisuje kolor ekranowy w systemie szesnastkowym. Sześć znaków po krzyżyku tworzy trzy pary: pierwsza opisuje światło czerwone, druga zielone, a trzecia niebieskie. Każda para przyjmuje wartości od 00 do FF, czyli od 0 do 255, a wielkość liter nie ma znaczenia. CSS dopuszcza też skrót z trzech znaków, w którym każdy znak się podwaja, więc #38F to #3388FF, oraz zapis z ośmiu znaków, w którym ostatnia para opisuje przezroczystość[1]. Kod HEX odczytasz z każdego zdjęcia w ekstraktorze kolorów z obrazu.

CMYK opisuje kolor farbą. Cztery liczby to procent pokrycia papieru cyjanem, magentą, żółtym i czernią. Literę K tłumaczy się na dwa sposoby: jako ostatnią literę angielskiego black albo jako skrót od key colour, czyli koloru kluczowego[2]. Zero oznacza czysty papier, a sto pełne krycie.

Obie skale działają w przeciwne strony. Ekran świeci, więc im wyższe pary w kodzie HEX, tym jaśniejszy kolor. Papier odbija światło, a farba je pochłania, więc im wyższe liczby w CMYK, tym ciemniej. Farba nie ma też przezroczystości, dlatego konwerter pomija ostatnią parę kodu ośmioznakowego.

Jeśli kolor masz w innym zapisie, na przykład w OKLCH, Lab albo jako kod z Androida, konwerter kolorów pokaże go naraz we wszystkich zapisach.

Wzór zakłada idealne farby, a program graficzny liczy z profilem ICC, czyli z opisem konkretnych farb, papieru i sposobu druku. Różnicę najłatwiej zobaczyć na czerni i szarościach. Wzór zawsze zeruje co najmniej jedną z trzech farb kolorowych i całą szarość oddaje czarnej farbie, więc #808080 to dla niego 50% czerni i nic więcej. Profil PSO Coated v3, przygotowany do papieru kredowego, ma średnie generowanie czerni, najciemniejszą czerń kończy na 96%, a łączną ilość farby w jednym punkcie ogranicza do 300%[3]. Dlatego z profilem ta sama szarość składa się z czterech farb.

Gdy potrzebujesz liczb do pliku drukarskiego, otwórz w Photoshopie Próbnik kolorów Adobe, klikając pole koloru narzędzia w przyborniku, i wpisz kod w polu tekstowym ze znakiem #. Okno pokaże jednocześnie wartości C, M, Y i K[4], policzone w profilu CMYK ustawionym poleceniem Edycja › Ustawienia kolorów[5]. Jeśli obok próbki pojawi się trójkąt ostrzeżenia, kolor leży poza zakresem farb, a kliknięcie trójkąta wybiera najbliższy odpowiednik[4].