Przelicz punkty typograficzne na centymetry

Jeden punkt to 0,0353 cm. Tyle wynosi jedna siedemdziesiąta druga część cala, a cal ma dokładnie 2,54 cm.[1]

Wzór wygląda więc tak: centymetry = punkty × 2,54 ÷ 72. Dla czcionki 12 wychodzi 12 × 2,54 ÷ 72 = 0,4233 cm, a dla czcionki 72 równe 2,54 cm, bo 72 punkty składają się dokładnie na jeden cal.

Do liczenia w pamięci przyda Ci się odwrotność: centymetr to 28,35 punktu. Jeśli masz wymiar w centymetrach i szukasz rozmiaru czcionki, skorzystaj z konwertera centymetrów na punkty.

Punkt typograficzny to jednostka, w której od kilkuset lat podaje się wielkość pisma. Word, InDesign i przeglądarki internetowe liczą w punkcie równym 1/72 cala, a specyfikacja CSS zapisuje tę samą wartość jako jednostkę pt.[1] Dwanaście punktów tworzy pikę, w której programy do składu podają szerokość łamów. Piki na piksele przelicza przelicznik jednostek typograficznych.

Centymetr to setna część metra i miara, którą zmierzysz linijką każdy wydruk. Pomiędzy oboma jednostkami stoi cal: punkt jest zdefiniowany przez cal, a cal przez centymetry, więc przeliczenie jest dokładne co do ostatniej cyfry. Sam cal na centymetry zamienia konwerter cm na cale.

Na ekranie ta sama czcionka dostaje wymiar w pikselach: przy standardowej gęstości 96 pikseli na cal 12 punktów to 16 pikseli. Rachunek dla ekranu wykonuje konwerter punktów na piksele.

Rozmiar czcionki opisuje pole, w którym program umieszcza każdy znak, a nie wysokość samej litery. W składzie ręcznym był to wymiar metalowego słupka, na którym odlewano literę, a w fontach komputerowych jest to kwadrat, do którego projektant wpisuje znaki razem z miejscem nad nimi i pod nimi.[3]

Każdy plik fontu zapisuje wysokość wielkich liter w swojej tabeli metryk.[4] Odczytaliśmy ją z fontów Windows 11: w Arialu wielka litera ma 71,6% rozmiaru, w Verdanie 72,7%, w Times New Roman 66,2%, a w Calibri 63,2%. Dlatego napis 72 pt w Arialu ma wielkie litery wysokie na 1,82 cm, a w Calibri na 1,60 cm, choć oba mają ten sam rozmiar. Wysokość liter w zwykłym tekście, od 10 do 14 pt, wygodniej odczytać w milimetrach, i taką tabelę znajdziesz przy konwerterze punktów na milimetry.

Ta różnica ma znaczenie przy nagłówkach, plakatach i literach wycinanych na szyld, które zamawia się według wysokości w centymetrach. Jeśli zamawiasz litery o konkretnej wysokości, rozmiar czcionki policzy dla Ciebie konwerter centymetrów na punkty.

Nazwa „punkt” opisuje dziś trzy jednostki o zbliżonej, ale nie identycznej długości: od około 0,351 do 0,376 mm.[5] Przełącznik Rodzaj punktu pod polami ustawia rachunek na wybraną.

PostScript (DTP) to punkt równy 1/72 cala, którego używają Word, programy Adobe i przeglądarki. Jest ustawiony domyślnie, więc rozmiar skopiowany z dowolnego programu biurowego przeliczysz bez zmieniania czegokolwiek.

Amerykański (TeX) to punkt z amerykańskiego systemu pica z 1886 roku, równy 1/72,27 cala. W tej jednostce liczy TeX i LaTeX, gdzie punkt ma skrót pt, a punkt PostScript skrót bp.[5] Czcionka 12 z pracy składanej w LaTeX-u ma więc 0,4218 cm zamiast 0,4233 cm.

Didot to punkt dawnego składu europejskiego, także polskiego, gdzie zapisywano go skrótem „p.”.[5] Konwerter liczy go jako 0,376065 mm, bo tę wartość przyjmuje niemiecka norma DIN 16507-1 i jednostka dd w TeX-u.[3] Polska literatura poligraficzna podaje też 1/2660 metra, czyli 0,3759 mm. Różnica między tymi wartościami wynosi 0,03% i na wydruku jej nie zobaczysz.