Przelicz karaty na gramy

Pomnóż liczbę karatów przez 0,2, a dostaniesz wynik w gramach. Kamień o masie 2 ct waży po tym działaniu 0,4 grama.

Wzór: gramy = karaty × 0,2

Mnożnik jest dokładny co do ostatniej cyfry, bo karat metryczny ma wartość ustaloną wprost w mierze metrycznej i wynosi 200 miligramów[1].

Trzy masy pokazują, jak ten rachunek wygląda przy kamieniach z witryny jubilera. Ćwierć karata, czyli 0,25 ct, to 0,05 grama, a więc pięćdziesiąt miligramów. Pół karata daje 0,1 grama. Kamień jednokaratowy waży 0,2 grama.

Przy większych kamieniach działanie wygląda tak samo, tylko liczby rosną. Pięć karatów to równo jeden gram, a pięćdziesiąt karatów daje dziesięć gramów.

Wynik w gramach zaczyna się przy takich masach od zera i przecinka, dlatego jubiler opisuje kamień w punktach. Sto punktów składa się na jeden karat[2], więc 0,25 ct to kamień o masie 25 punktów, a 0,7 ct — kamień o masie 70 punktów.

W drugą stronę dzielisz przez 0,2. Całą zamianę wykona za Ciebie konwerter gramów na karaty.

Karat metryczny to jednostka masy kamieni szlachetnych i pereł. Jeden karat waży 200 miligramów, czyli jedną piątą grama, a jego oznaczeniem jest ct.

Gram to jedna tysięczna kilograma i jednostka, w której waży się wszystko inne: składniki w kuchni, przesyłkę, złom złota w skupie. Kamień jubilerski ma masę na tyle małą, że w gramach opisuje go liczba z zerami po przecinku, i stąd wzięła się dla niego osobna jednostka.

Polskie rozporządzenie o legalnych jednostkach miar przypisuje karatowi metrycznemu jedną rolę: masę kamieni szlachetnych[1]. Wymienia go też wśród jednostek, przy których nie stosuje się przedrostków, więc masy mniejsze od karata zapisuje się w punktach albo w miligramach, a większe w gramach.

Nazwa przyszła z greckiego kerátion przez arabskie qīrāṭ i włoskie carato, a oznaczała owoc karobu, czyli szarańczynu strąkowego[3]. Nasiona tego drzewa ważą około 0,2 grama i na Bliskim Wschodzie służyły za wzorzec przy ważeniu kamieni. Tradycyjne wyjaśnienie mówi, że wybrano je dla stałej masy ziaren; współczesne badania pokazują, że rozrzut masy nasion karobu jest podobny do obserwowanego u innych roślin[3].

Wartość 200 miligramów przyjęła Generalna Konferencja Miar w październiku 1907 roku. W protokole obrad stoi, że karat był wtedy jednostką bliską 200 miligramom, lecz różną w każdym kraju i nigdzie niepowiązaną prostym stosunkiem z miarą metryczną. Delegaci jednogłośnie polecili rządom przyjęcie karata metrycznego o masie 200 mg[4].

Przy złocie karat opisuje skład stopu. Jeden karat to jedna dwudziesta czwarta część złota w stopie, więc złoto 24-karatowe jest czyste[3]. Masę tego samego wyrobu podaje się w gramach i te dwie liczby stoją obok siebie na metce: próba mówi o składzie, gramy o masie.

W Polsce na wyrobie widnieje próba, czyli zawartość złota zapisana w tysięcznych częściach. Prawo probiercze wymienia siedem obowiązujących prób złota[8], od 0,999 do 0,333. Najniższa z nich odpowiada ośmiu karatom i wyróżnia polską listę: czeska kończy się na próbie 0,585, a hiszpańska wymienia tylko dwie próby złota, 0,750 i 0,585.

Próbę zapisaną ułamkiem, na przykład 0,750, wystarczy pomnożyć przez 24, żeby dostać liczbę karatów. Masę wyrobu waży się osobno, a jeśli chcesz ją porównać z ceną kruszcu, przyda się konwerter gramów na uncje po wybraniu opcji Trojańska (oz t) w przełączniku Rodzaj uncji, bo notowania złota podaje się w uncjach trojańskich.