Przelicznik jednostek typograficznych – sprawdź 18 jednostek

Wpisz liczbę w polu Konwertuj z i wybierz jej jednostkę z listy pod polem, a pod polem Konwertuj na wybierz jednostkę wyniku. Na starcie stoją punkty DTP i milimetry. Wynik pojawia się już podczas pisania i działa w obie strony: gdy wpiszesz liczbę w polu Konwertuj na, przelicznik policzy pierwsze pole.

Em i rem nie mają stałego rozmiaru, więc gdy wybierzesz em, pod polami pojawi się pole Font-size rodzica, a przy rem pole Bazowy font-size. Oba startują od 16 px, czyli od domyślnego rozmiaru pisma w przeglądarkach[1]. Przy pozostałych jednostkach tych pól nie ma.

Jednostkę możesz też wpisać razem z liczbą, np. „12 pkt”, „2 cc” albo „1.5em” skopiowane z arkusza stylów, a przelicznik ustawi ją przy polu. Samo „12 punktów” ustawi punkt DTP i podpowie, że punktów jest kilka rodzajów. Przycisk Kopiuj wynik kopiuje liczbę z pola Konwertuj na, a Wyczyść wszystko czyści oba pola.

Punkt typograficzny ma, zależnie od systemu, od ok. 0,351 do ok. 0,376 mm. Dziś standardem jest punkt z PostScriptu, nazywany punktem DTP: powstał z punktu amerykańskiego zaokrąglonego tak, żeby cal miał równe 72 punkty[2]. Tak samo definiuje punkt CSS[3], więc punkt ma ok. 0,3528 mm.

W tradycyjnym zecerstwie w Polsce liczono w systemie Didota, a w USA i Wielkiej Brytanii w systemie amerykańskim[2]. Punkt amerykański to 1/72,27 cala[4], czyli ok. 0,3515 mm. Punkt Didota ma kilka definicji metrycznych: niemiecka norma DIN 16507 przyjmuje 0,376065 mm[5], a Hermann Berthold ustalił, że 798 punktów to 30 cm, więc punkt to 1/2660 metra, ok. 0,3759 mm. Tę drugą wartość podaje podręcznik WSiP „Przygotowanie typograficzne form drukowanych” z 1989 roku, na który powołuje się polska Wikipedia[2].

Przelicznik ma każdą z tych definicji jako osobną jednostkę. „Punkt Didota” bez dopisku to wartość z DIN, taka sama jak w przełączniku na stronie punktów na milimetry, a punkt Bertholda stoi obok niego w grupie System Didota.

Word liczy w punktach DTP, 72 na cal[9]. TeX i LaTeX mają osobne skróty dla każdego systemu: pt to u nich punkt amerykański (72,27 na cal), bp („big point”) to punkt DTP, dd to punkt Didota, a cc to cycero, czyli 12 dd[4]. Dlatego czcionka 12 pt z LaTeX-a ma 4,218 mm, a 12 pt z Worda 4,233 mm.

Różnica wynosi ok. 0,4%. Punkt Didota Knuth definiuje w TeX-u proporcją 1157 dd = 1238 pt[4], co daje 0,3760650 mm, czyli wartość z DIN co do siódmej cyfry.

W CSS em to font-size elementu, w którym go użyto, a rem to em elementu głównego strony (html)[3]. Gdy nikt nie zmienił rozmiaru pisma, przeglądarka przyjmuje zwykle 16 px, więc 1 em i 1 rem mają wtedy po 16 px[1], czyli 12 pt.

We właściwości font-size em liczy się od pisma rodzica: przy rodzicu 20 px wartość 1,5 em to 30 px, a rem dalej liczy się od elementu html. Pole Font-size rodzica przyjmuje od 1 do 200 px, a Bazowy font-size od 1 do 100 px, tak jak na stronie em na piksele i rem na piksele.

Piksel CSS ma zawsze 1/96 cala, czyli 0,75 pt[3]. Piksel ekranu przy dowolnym DPI przeliczysz w przeliczniku pikseli i DPI.

Nowy punkt Didota (nd) ma równe 0,375 mm, a nowe cycero (nc) 12 nd, czyli 4,5 mm. Ten metryczny punkt zaproponowała ISO w 1975 roku, a TeX w odmianie pdfTeX zna go od wersji 1.30.0[10].

Normy japońska i niemiecka zamiast punktu wybrały moduł 1/4 mm[5]. CSS ma go jako ćwierćmilimetr (Q), czterdziestą część centymetra[3], więc czcionka 16 Q ma 4 mm.

Twip to dwudziesta część punktu DTP, więc cal ma 1 440 twipów. W tej jednostce starszy format Worda (.doc) zapisuje marginesy i wymiary strony[11], a w XML-u plików .docx ta sama dwudziesta część punktu nazywa się dxa[12].