Policz sylaby w tekście z podziałem wyrazów

Każda samogłoska tworzy jedną sylabę, więc wyraz ma ich dokładnie tyle, ile samogłosek zawiera. Matematyka ma pięć samogłosek i pięć sylab, trójkąt ma dwie samogłoski i dwie sylaby. Narzędzie liczy je w całym tekście i pokazuje podział każdego wyrazu: ma-te-ma-ty-ka, trój-kąt, nau-czy-ciel. Suma w panelu wychodzi z tego samego podziału, który widzisz pod polem tekstowym, więc obie liczby zawsze się zgadzają.

Po wklejeniu wiersza dostajesz liczbę sylab osobno dla każdego wersu. Kiedy piszesz strofę, w której wszystkie wersy mają mieć tyle samo sylab, od razu widzisz, w którym z nich liczba się nie zgadza.

Niżej znajdziesz zasady podziału obowiązujące w polszczyźnie, tabelę czterech wyrazów, które wolno podzielić na dwa sposoby, różnicę między dzieleniem na sylaby a przenoszeniem do następnego wiersza oraz sytuacje, w których to liczenie realnie się przydaje. Tekst zostaje w Twojej przeglądarce.

Poradnia PWN rozróżnia dwa rodzaje sylab. Otwarta kończy się samogłoską, jak każda w wyrazie ma-te-ma-ty-ka. Zamknięta kończy się spółgłoską, jak każda w wyrazie trój-kąt.[1]

Pojedyncza spółgłoska stojąca między samogłoskami przechodzi do następnej sylaby, dlatego matematyka dzieli się na same sylaby otwarte. Przy grupie spółgłosek decyduje reguła opisana niżej, w sekcji o dwóch dopuszczalnych podziałach.

Dwuznaki ch, cz, dz, dź, dż, rz i sz zapisują jeden dźwięk, więc cięcie nigdy nie przebiega w ich środku. Stąd nau-czy-ciel zamiast rozerwanego cz i po-nie-dzia-łek zamiast rozerwanego dz.

Osobno zachowuje się litera i stojąca przed samogłoską. Zmiękcza poprzedzającą spółgłoskę i nie tworzy własnej sylaby, dlatego siostra ma dwie sylaby, Maria dwie, a historia trzy. To najczęstsza przyczyna rozbieżności, kiedy ktoś liczy ręcznie.

To dwie osobne czynności, rządzone innymi zasadami. Przy dzieleniu na sylaby liczy się brzmienie wyrazu. Przy przenoszeniu do następnego wiersza pierwszeństwo ma jego budowa, czyli granica między rdzeniem a przyrostkiem.[1]

Poradnia pokazuje to na wyrazie grządki. W nauce czytania dopuszczalne są dwa podziały na sylaby, ale przenieść ten wyraz wolno wyłącznie jako grząd-ki, bo właśnie tam przebiega granica między rdzeniem a przyrostkiem.

Narzędzie dzieli fonetycznie, czyli tak jak przy nauce czytania i przy liczeniu miary w wierszu. Miejsce przeniesienia przy składzie do druku ustala program do składu, a nie licznik sylab.

Bo część wyrazów wolno podzielić na dwa sposoby i oba są poprawne. Poradnia PWN podaje to wprost, razem z przykładami:[1]

Pogrubiony jest wariant, który zobaczysz w narzędziu. Wybiera go zalecenie z poradni: dziel tak, aby od spółgłosek przechodzących do następnej sylaby mogło zaczynać się jakieś polskie słowo.[2]

Widać to na trzech wyrazach naraz. Polski dzieli się jako pol-ski, bo od grupy lsk nie zaczyna się żaden wyraz, a od sk zaczyna się skok. Kostka daje kos-tka, bo od stk nie zaczyna się nic, a od tk zaczyna się tkać. Przykład daje przy-kład, bo od kł zaczyna się choćby kłos.

Liczba sylab jest w obu wariantach identyczna, więc przy samym liczeniu wybór niczego nie zmienia.