Konwerter BMP na AVIF

BMP to zapis obrazu, w którym każdy piksel dostaje w pliku własne miejsce. Format powstał dla systemu OS/2, wszedł potem do interfejsów Windowsa i został tam na dobre, a ponieważ nie obciążają go patenty, czytają go dziś wszystkie platformy.[1]

Microsoft opisuje budowę takiego pliku wprost: na początku stoi nagłówek z rozmiarem pliku i miejscem, w którym zaczyna się obraz, zaraz za nim drugi nagłówek z wymiarami i liczbą bitów na piksel, a na końcu leży surowa tablica punktów.[2] Odmiana 24-bitowa używa 24 bitów na piksel, czyli po jednym bajcie na czerwień, zieleń i błękit. Taki zapis przechowuje wartości pikseli w całości. Plik jest przez to ciężki. Jego zawartość odczytają nawet programy sprzed wielu lat.

AVIF bierze się z zupełnie innego pomysłu: to sposób kompresji znany z wideo AV1, zastosowany do pojedynczej klatki. Alliance for Open Media zebrała zasady takiego zapisu w specyfikacji AV1 Image File Format, a jej wersja 1.2.0 nosi datę 16 października 2025 roku.[3] Format mieści od 8 do 12 bitów na kanał koloru, szeroką gamę barw, kanał alfa oraz sekwencje obrazów, czyli animację. Obraz zapisuje stratnie albo bezstratnie, zależnie od ustawienia.

Przeciągnij pliki BMP na pole Dodaj pliki albo kliknij je i wskaż obrazy na dysku. Suwak Ustaw jakość AVIF przyjmuje wartości od 60 do 95 procent i stoi domyślnie na 80. Potem naciśnij przycisk Konwertuj.

Gotowe obrazy pobierzesz pojedynczo przyciskiem Pobierz przy wierszu kolejki albo naraz przyciskiem Pobierz wszystkie. Przycisk Wyczyść wszystko opróżnia kolejkę, a etykieta Usuń przy wierszu zdejmuje z niej pojedynczy plik.

W kolejce po prawej stronie każdy plik pokazuje wagę przed konwersją i po niej razem z różnicą w procentach. To samo podsumowanie dla całej paczki stoi pod przyciskami, w linijce Zaoszczędzono.

Sam zapis wykonuje libavif, czyli koder z projektu Alliance for Open Media, skompilowany do WebAssembly i uruchamiany na Twoim komputerze. Przeglądarki czytają dziś AVIF bez dodatków, a zapisywać go z płótna jeszcze nie potrafią: 4 września 2026 roku sprawdziliśmy Chrome 152, Edge 152 oraz Firefox 153 i każdy z nich oddał w takim żądaniu plik PNG. Dokumentacja MDN opisuje to zachowanie wprost — przy formacie, którego przeglądarka nie zna, dostajesz PNG i żadnego ostrzeżenia.[4]

Nasz koder zapisuje AVIF niezależnie od przeglądarki, a obraz zostaje na urządzeniu od pierwszego kliknięcia do końca pracy.

Pod konwerterem stoi przełącznik formatów z napisem BMP na AVIF. Kliknięcie w którykolwiek z dwóch formatów otwiera listę, a wybór z niej przenosi Cię na stronę konwertera obsługującego tę parę. Wszystkie pary z tej grupy zebraliśmy też na stronie podkategorii Zmiana formatu.

Wagę pliku BMP da się policzyć z góry, a wynik nie zależy od tego, co widać na obrazku. Każdy piksel zajmuje trzy bajty, a każdy wiersz obrazu jest dopełniany zerami do pełnej czwórki bajtów; dokumentacja Microsoftu podaje na to gotowy wzór.[5] Do tego dochodzą 54 bajty nagłówka.

Prześledźmy to na zdjęciu o wymiarach 3000 na 2000 pikseli. Jeden wiersz ma 3000 pikseli po trzy bajty, czyli 9000 bajtów. Przy tej szerokości nic nie trzeba dopełniać. Wierszy jest 2000, więc same piksele zajmują 18 000 000 bajtów. Razem z nagłówkiem plik waży 18 000 054 bajty, czyli 17,2 MB w zapisie, którym posługuje się podsumowanie w narzędziu.

AVIF podchodzi do tego samego obrazu inaczej. Koder przewiduje zawartość kolejnych fragmentów na podstawie sąsiednich i zapisuje samą różnicę, a przy zapisie stratnym odrzuca szczegóły, których oko przy zwykłym oglądaniu i tak nie wychwyci. Przewodnik MDN podaje, że przy porównywalnej jakości plik AVIF waży około połowy tego, co JPEG, a wobec WebP mediana oszczędności wynosi 50% do 30%.[6] Wobec BMP, który niczego nie pakuje, dystans jest znacznie większy. Kiedy plik ma otwierać się także w starszych przeglądarkach, ten sam obraz przygotuje konwerter BMP na WebP.

Pod przyciskami pojawia się wtedy linijka Zaoszczędzono, a przy niej liczba megabajtów i procent, o jaki plik schudł.