Darmowy konwerter BMP na TIFF

Plik BMP otwierają dwa nagłówki. Pierwszy podaje wagę pliku i miejsce, od którego zaczynają się dane obrazu. Drugi opisuje szerokość, wysokość, liczbę bitów przypadających na piksel oraz sposób zapisu danych. Zaraz za nimi idą kolejne wiersze pikseli, a w odmianach z paletą jeszcze tablica barw. Taki układ pliku opisuje dokumentacja Microsoftu.[1]

Format powstał dla systemu OS/2 i trafił potem do Windowsa, gdzie został na dobre.[2] Do dziś zapisują w nim skanery biurowe, urządzenia pomiarowe oraz starsze programy graficzne. Najczęściej spotkasz odmianę 24-bitową, w której każdy piksel dostaje po jednym bajcie na czerwień, zieleń i błękit. Kiedy potrzebujesz mapy bitowej ze zdjęcia, zrobi ją konwerter JPG na BMP.

TIFF zbudowany jest zupełnie inaczej. Nazwa rozwija się jako Tagged Image File Format, czyli format pliku obrazu opisany znacznikami. Każdy znacznik niesie jedną informację: wymiar obrazu, liczbę kanałów, liczbę bitów na kanał albo sposób ułożenia danych. Specyfikacja 6.0 z 3 czerwca 1992 roku dopuszcza dane leżące bez kompresji, a obok nich kompresję PackBits, LZW, CCITT oraz JPEG.[3]

Sam format opracowała w 1986 roku firma Aldus Corporation w porozumieniu z Microsoftem i Hewlett-Packardem, a prawa do niego przejęło później Adobe.[4] W drukarniach, pracowniach fotograficznych i archiwach TIFF jest standardem do dziś, więc zamiana jednego formatu na drugi prowadzi od pliku systemowego do pliku, którego oczekuje pracownia.

Konwerter wczytuje plik BMP przeglądarką, przenosi obraz na płótno i zapisuje z niego plik TIFF. Każdy piksel zajmuje w wyniku cztery bajty: po jednym na kanał czerwony, zielony i niebieski oraz jeden na przezroczystość. Dane obrazu leżą w pliku bez kompresji, a wszystkie wiersze tworzą jeden ciągły blok.

Sam zapis wykonuje UTIF.js, czyli koder TIFF napisany w JavaScripcie i uruchamiany na Twoim komputerze.[5] Jest do tego potrzebny, bo przeglądarki zapisu TIFF-a z płótna nie obsługują: 6 września 2026 roku poprosiliśmy o taki plik Chromium 148 oraz Firefoksa 150 i każdy z nich oddał obraz PNG.

Odczyt pliku wejściowego bierze na siebie sama przeglądarka i radzi sobie z sześcioma odmianami zapisu BMP: jedno-, cztero-, ośmio-, szesnasto-, dwudziestocztero- oraz trzydziestodwubitową. Sprawdziliśmy to na jednym zdjęciu zapisanym na sześć sposobów. Wszystkie sześć plików wyszło z konwertera jako TIFF o identycznej wadze, bo o wadze wyniku decyduje sam wymiar obrazu.

Kiedy zależy Ci na mniejszym pliku przy zachowaniu wszystkich pikseli, ten sam obraz przygotuje konwerter BMP na PNG. Obraz przeznaczony na stronę internetową zapisze konwerter BMP na WEBP.

Wagę obu plików policzysz przed konwersją, a wynik nie zależy od tego, co widać na obrazie.

Zacznijmy od strony BMP. Dokumentacja Microsoftu podaje wzór na długość jednego wiersza: liczbę bitów wiersza zaokrągla się w górę do pełnych czterech bajtów.[6] Wiersz zdjęcia o szerokości 999 pikseli zajmuje przez to 3000 bajtów, choć same piksele potrzebują 2997. Do wszystkich wierszy dochodzą 54 bajty nagłówka, a w odmianach z paletą jeszcze sama tablica barw.

Po stronie TIFF-a rachunek jest krótszy. Mnożysz szerokość obrazu przez jego wysokość, wynik mnożysz przez cztery bajty i dokładasz tysiąc bajtów nagłówka.

szerokość w pikselach × wysokość w pikselach × 4 B + 1000 B = waga pliku TIFF

Prześledźmy oba rachunki na skanie o wymiarach 3000 na 2000 pikseli. Jeden wiersz ma 3000 pikseli po trzy bajty, czyli 9000 bajtów, i przy tej szerokości nic nie trzeba dopełniać. Wierszy jest 2000, więc same piksele zajmują 18 000 000 bajtów. Razem z nagłówkiem plik BMP waży 18 000 054 bajty.

Ten sam obraz ma 6 000 000 pikseli, a każdy z nich dostaje w pliku TIFF cztery bajty. Dane obrazu zajmują więc 24 000 000 bajtów, a z tysiącem bajtów nagłówka wychodzi 24 001 000 bajtów. Kolejka konwertera wypisuje obie wartości jako Przed: 17.2 MB · Po: 22.9 MB (33% więcej).

Cała różnica bierze się z czwartego kanału. BMP oddaje na piksel trzy bajty, TIFF cztery, więc waga rośnie o jedną trzecią i ten sam wzrost zobaczysz przy każdym wymiarze obrazu.

Kiedy gotowe pliki mają zająć na dysku mniej miejsca, obraz z TIFF-a przeniesie konwerter TIFF na PNG, a przy zdjęciach konwerter TIFF na JPG.

Instytucje przechowujące zdigitalizowane zbiory opisują format pliku w osobnym dokumencie i TIFF wraca w nich najczęściej. Biblioteka Narodowa przyjmuje do swojego repozytorium pliki TIFF zgodne z opisem wersji 6.0 albo z normą ISO 12234-2, jednostronicowe, po jednym obrazie w pliku. Przy tekstach drukowanych żąda do tego rozdzielczości 300 punktów na cal i zapisu 24-bitowego RGB.[8]

Plik z tego konwertera spełnia dwa z tych warunków od razu: jest jednostronicowy i ma po 8 bitów na każdy kanał koloru. Rozdzielczość skanowania ustawiasz wcześniej, w oprogramowaniu skanera, i to tam podajesz wymagane 300 punktów na cal.

Do tej samej grupy odbiorców należą drukarnie przyjmujące materiał w plikach TIFF oraz pracownie fotograficzne, które pracują na plikach bez kompresji stratnej. Jeśli z wielu skanów składasz jeden dokument, zrobi to konwerter BMP na PDF.