Konwerter BMP na PDF

Plik BMP przechowuje obraz punkt po punkcie. Każdy piksel dostaje w nim własne miejsce i własny zapis koloru, bez żadnego skracania. Format powstał dla systemu OS/2, a potem trafił do rodziny Windows.[1] W najczęstszej odmianie jeden piksel zajmuje 24 bity, czyli po jednym bajcie na czerwień, zieleń i błękit. Pozwala to zapisać 16,7 miliona odcieni.

PDF opisuje coś innego: całą stronę razem z jej wymiarami i wszystkim, co na niej stoi. Format opracowała firma Adobe Systems i udostępniła go 15 czerwca 1993 roku.[2] Od lipca 2008 roku PDF jest otwartą normą międzynarodową o oznaczeniu ISO 32000-1, opartą na wersji 1.7 formatu.[2] Dzięki temu ten sam dokument układa się identycznie na każdym komputerze, telefonie i w każdej drukarce.

Nasz konwerter wykonuje obie te rzeczy w jednym kroku. Bierze obraz z pliku BMP i układa go na stronie formatu A4, a każdy wgrany plik wychodzi jako osobny dokument PDF z jedną stroną.

Przeciągnij pliki BMP na pole Dodaj pliki albo kliknij to pole i wskaż obrazy na dysku. Do kolejki możesz dodać wiele plików naraz. Potem naciśnij przycisk Konwertuj.

Gotowe dokumenty pobierzesz pojedynczo przyciskiem Pobierz przy wierszu kolejki albo wszystkie naraz przyciskiem Pobierz wszystkie. Przycisk Wyczyść wszystko opróżnia całą kolejkę, a etykieta Usuń przy wierszu zdejmuje z niej pojedynczy plik.

Kolumna po prawej stronie nosi nagłówek Pliki w kolejce. Przy każdym obrazie stoi tam jego waga oraz stan pracy: Oczekuje, Przetwarzanie…, Gotowe albo Błąd. Nad przyciskami stoi pasek postępu, a nad nim linijka W kolejce razem z licznikiem Zakończone.

Sam dokument składa jsPDF, czyli biblioteka napisana w JavaScripcie i uruchamiana na Twoim komputerze.[3] Jej nazwa zostaje potem w metryce dokumentu: w polu Producer naszych plików stoi wpis jsPDF 4.2.1, a obok niego data utworzenia.

Pod konwerterem stoi przełącznik formatów z napisem BMP na PDF. Kliknięcie w którykolwiek z dwóch formatów otwiera listę, a wybór z niej przenosi Cię na stronę konwertera obsługującego tę parę. Wszystkie pary z tej grupy zebraliśmy też na stronie podkategorii Zmiana formatu.

Zacznijmy od wagi pliku wejściowego, bo tę da się wyliczyć jeszcze przed otwarciem obrazu. Jeden piksel zajmuje trzy bajty, a każdy wiersz obrazu dopełniany jest zerami do pełnej czwórki bajtów; dokumentacja Microsoftu podaje na to gotowy wzór.[4] Do tego dochodzi 54-bajtowy nagłówek, złożony z 14 bajtów opisu pliku i 40 bajtów opisu obrazu.[1]

Prześledźmy to na zdjęciu o wymiarach 3000 na 2000 pikseli. Jeden wiersz to 3000 pikseli po trzy bajty, czyli 9000 bajtów, i przy tej szerokości nic nie trzeba dopełniać. Wierszy jest 2000, więc same piksele zajmują 18 000 000 bajtów. Razem z nagłówkiem plik waży 18 000 054 bajty, czyli 17,2 MB w zapisie, którym posługuje się kolejka narzędzia.

W drodze do dokumentu obraz przechodzi przez jeden dodatkowy krok. Płótno przeglądarki oddaje go jako JPEG o jakości 0,92 i dopiero ten JPEG wchodzi do wnętrza pliku PDF.[5] Skala tej jakości kończy się na 1, więc konwerter pracuje blisko jej górnego końca.

Kompresja JPEG dzieli obraz na bloki i zapisuje przede wszystkim te szczegóły, które oko rozpoznaje najlepiej. Reguły tego zapisu opisuje zalecenie ITU-T T.81 z września 1992 roku.[6] Zapis jest stratny, czyli część danych obrazu zostaje zastąpiona ich przybliżeniem.[7] Stąd bierze się cała różnica wagi między plikiem wejściowym a gotowym dokumentem.

Liczba pikseli zostaje przy tym nietknięta. Zajrzeliśmy do wnętrza gotowych plików: zdjęcie 3000 na 2000 pikseli jest tam zapisane jako obraz o dokładnie takich wymiarach, pod filtrem DCTDecode i w przestrzeni barw DeviceRGB. Kiedy ten sam obraz ma zachować wszystkie dane co do piksela, przygotuje go konwerter BMP na PNG.

Każdy dokument z tego konwertera ma jedną stronę w formacie A4. Norma ISO 216 daje temu arkuszowi wymiary 210 na 297 milimetrów, a stosunek jego boków wynosi 1 do pierwiastka z dwóch.[8]

Wewnątrz pliku strona opisana jest w punktach, bo taką jednostką posługuje się PDF. Jeden punkt to jedna siedemdziesiąta druga część cala. Strona A4 ma więc 595,28 punktu szerokości i 841,89 punktu wysokości, i dokładnie te dwie liczby znaleźliśmy w polu MediaBox naszych dokumentów.

Orientacja strony idzie za kształtem obrazu. Przy zdjęciu szerszym niż wyższe strona wychodzi pozioma, a przy każdym innym obrazie pionowa. Wokół obrazu zostaje margines 20 punktów z każdej strony, więc na stronie pionowej obraz dostaje pole 555,28 na 801,89 punktu. Konwerter wpisuje go w to pole w całości i ustawia na środku.

Obraz mniejszy od tego pola zachowuje swój rozmiar. Nasz plik 400 na 300 pikseli wylądował na stronie jako prostokąt 400 na 300 punktów, czyli 14,11 na 10,58 centymetra. Daje to równo 72 punkty na cal, bo dokładnie tyle punktów mieści cal w mierze, którą posługuje się PDF.

Dla czytelnika w Polsce wybór formatu A4 znaczy tyle, że wydruk gotowego dokumentu trafia na ten sam arkusz, którym posługują się drukarki biurowe, kopiarki i urzędy w całym kraju. W Stanach Zjednoczonych i Kanadzie domyślnym arkuszem jest Letter o wymiarach 215,9 na 279,4 milimetra, więc tam sterownik drukarki dopasowuje stronę A4 przy samym wydruku.[8]