Konwerter BMP na GIF

BMP zapisuje obraz w taki sposób, w jaki widzi go ekran: jako siatkę punktów, w której każdy punkt dostaje w pliku własne miejsce i własną wartość koloru. Format powstał dla systemu OS/2, wszedł potem do Windowsa i został tam na dobre.[1] Najczęściej spotykana odmiana przeznacza na jeden punkt 24 bity, czyli po jednym bajcie na czerwień, zieleń i błękit. Taki zapis potrafi nazwać 16,7 miliona odcieni i każdy z nich trzyma w pliku osobno.

GIF podchodzi do koloru zupełnie inaczej. Format opiera się na liście barw ustalonej z góry, a przy pikselu zapisuje sam numer pozycji z tej listy. Lista nosi nazwę palety i mieści do 256 pozycji, bo numer zajmuje osiem bitów.[2] Do tego dochodzi kompresja LZW, która wyszukuje w obrazie powtarzające się ciągi numerów i zapisuje każdy taki ciąg jednym kodem.

Specyfikacja formatu, którą do dziś publikuje W3C, nosi oznaczenie 89a i datę 31 lipca 1990 roku.[3] To ta wersja dołożyła do GIF-a indeks przezroczystości oraz opóźnienia między klatkami, dzięki którym format pokazuje animacje. Sam format opracowała firma CompuServe trzy lata wcześniej, w 1987 roku.[2]

Przeciągnij pliki BMP na pole Dodaj pliki albo kliknij to pole i wskaż obrazy na dysku. Do kolejki możesz dodać wiele plików naraz. Potem naciśnij przycisk Konwertuj.

Gotowe obrazy pobierzesz pojedynczo przyciskiem Pobierz przy wierszu kolejki albo naraz przyciskiem Pobierz wszystkie. Przycisk Wyczyść wszystko opróżnia całą kolejkę, a etykieta Usuń przy wierszu zdejmuje z niej pojedynczy plik.

W kolejce po prawej stronie każdy plik pokazuje wagę przed konwersją i po niej razem z różnicą w procentach. Nasze zdjęcie 3000 na 2000 pikseli wypisało tam Przed: 17.2 MB · Po: 2.52 MB (85% mniej). To samo podsumowanie dla całej paczki stoi pod przyciskami, w linijce Zaoszczędzono.

Sam zapis wykonuje gifenc, czyli koder GIF napisany w JavaScripcie i uruchamiany na Twoim komputerze.[4] Przeglądarki czytają GIF-y od pierwszych wersji, a zapisywać ich z płótna jeszcze nie potrafią: 5 września 2026 roku sprawdziliśmy Chromium 151 oraz Firefoksa 153 i każdy z nich oddał w takim żądaniu plik PNG. Dokumentacja MDN opisuje to zachowanie wprost — przy formacie, którego przeglądarka nie zna, dostajesz PNG i żadnego ostrzeżenia.[5]

Nasz koder zapisuje GIF-a niezależnie od przeglądarki, a obraz zostaje na urządzeniu od pierwszego kliknięcia do końca pracy. Pod konwerterem stoi przełącznik formatów z napisem BMP na GIF. Kliknięcie w którykolwiek z dwóch formatów otwiera listę, a wybór z niej przenosi Cię na stronę konwertera obsługującego tę parę. Wszystkie pary z tej grupy zebraliśmy też na stronie podkategorii Zmiana formatu.

Wagę pliku BMP da się policzyć z góry, a wynik nie zależy od tego, co widać na obrazku. Każdy piksel zajmuje trzy bajty, a każdy wiersz obrazu jest dopełniany zerami do pełnej czwórki bajtów; dokumentacja Microsoftu podaje na to gotowy wzór.[6] Do tego dochodzą 54 bajty nagłówka.

Prześledźmy to na zdjęciu o wymiarach 3000 na 2000 pikseli. Jeden wiersz ma 3000 pikseli po trzy bajty, czyli 9000 bajtów. Przy tej szerokości nic nie trzeba dopełniać. Wierszy jest 2000, więc same piksele zajmują 18 000 000 bajtów. Razem z nagłówkiem plik waży 18 000 054 bajty, czyli 17,2 MB w zapisie, którym posługuje się podsumowanie w narzędziu.

GIF oszczędza miejsce na dwa sposoby naraz. Pierwszy to sama paleta: w miejsce trzech bajtów na piksel wchodzi jeden numer, więc obraz od razu chudnie trzykrotnie. Drugi to kompresja LZW, która przechodzi po tych numerach i zapisuje powtarzające się ciągi jednym kodem. Im większe jednolite powierzchnie ma obraz, tym dłuższe są te ciągi i tym mocniej działa kompresja.

Nasze zdjęcie 3000 na 2000 pikseli wyszło z konwertera jako plik o wadze 2,52 MB. Pod przyciskami pojawia się wtedy linijka Zaoszczędzono, a przy niej liczba megabajtów i procent, o jaki plik schudł. Kiedy ten sam obraz ma zachować wszystkie odcienie, przygotuje go konwerter BMP na PNG.